“BAZEN BİR KELEBEK KADAR MANALI VE MANASIZDIR HER ŞEY, BAZEN DE HİÇBİR ŞEY...” Hiç bilmediğim masal ülkesinde kendi masallarımı yaratayım istiyorum. Sen de benimle gel. Birlikte bir Anka kuşunun sırtına binip Kaf Dağı’nın ardına gidelim. Orada aynı bir Anka kuşu gibi tekrar ölüp tekrar dirilelim. Sonra çocuk olup birbirimizi büyütelim. Birbirimizin elini hiç bırakmayalım ve korkmayalım. Seninle ben bir yolculuğa çıkalım. Geçmişe, en eski hikâyelere, masallara gidelim birlikte. Sonra da gelecek düşlerine, tasvirlerine… İnanalım ve sevelim.
